Sevinin!
Can, öldü...
Önce sahte sevdalardan yorulmuş kalbi durdu...
Dayanamadı sevgisizliğe, yitirmeye, yanılgıya...
Belki de en büyük yanılgısıydı bu sevda, ölümünü hazırlayan gün be gün...
Solmaya başladı gülen gözleri.. o pırıltı yavaş yavaş yok oldu...
Artık sevgi dolu, ışıl ışıl bakmayacaktı...
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta