Can Kırığı Şiiri - İsa Efe

Bu şiir; 'yarım kalan aşklar' adına yazılmıştır
Ve bu şiir bir gece vakti gönle kazınmıştır...

İki kalp bir atardı, sevda düştü derine,
Bir ömre söz vermiştik, ne oldu yeminine,
Çekip gittin, terkettin, hayatımı tükettin
'Can Kırığı' çok zormuş, ölmek kolay bilene

Bu büyük sevdamızı , ikimiz taşıyorduk,
İmrenerek bakanlar , 'sizde görün' diyorduk,
Beraber gülüyorduk, beraber ağlıyorduk,
Kader deyip geçemem, isyan düşer dilime.

Aşkla sımsıcak bir evimiz olacaktı,
Sevgi dolu, huzurlu, yuvamız olacaktı,
Rengarenk çiçekler, içimde kelebekler,
Yarım kaldı hayaller, can kırığı benimle.

Hülyalara dalmışken, kabus ettin rüya mı
Böylesine severken, bana bu son reva mı?
Kalemimi sen kırdın, infaz ettin sevdamı,
Nefesimi yok ettin, imanıma, dinime...

Sen gidince dünyamdan, yalnız yitik kalmışım
Olmayınca yanımda, boynu bükük kalmışım
Hiç dinmeyen gözyaşım, elimde fotoğrafın,
Mazimize dalmışım, hasret kaldım dünüme..

Boşver, salla diyorlar, gün gelir unutursun,
Takma, geçer diyorlar, başka bir aşk bulursun,
İçimi bilmiyorlar, teselli ediyorlar,
Can kırığı geçmiyor, hep koyuyor üstüne...

Şimdi başka biri mi? dokunacak eline,
Benden bir başkası mı sarılacak beline?
Allahım kurtar beni, kaybettim ben kendimi
Çıldırmama az kaldı, kan sıçrıyor beynime

Bana ne doğan günden, kuşlar ötmüş bana ne!
Bana ne solan gülden, zaman durmuş bana ne!
Bir serseri mayınım, ziyan olmuş yarınım,
Bana ne kor alevden, dünya yanmış bana ne!

Bu şiir; 'yarım kalan aşklar' adına yazılmıştır
Ve bu şiir bir gece vakti gönle kazınmıştır...