İnsan nice canlıda kendini hissettiğinde
kendi canını dahi hissetmediğini farkeder.
Hisseder ki bir can olabilmek,
kendi canından geçmek ve can katabilmek
kendinden,kendiliğinden canlılık sunabilmektir.
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta