karanlık bir dağın zirvesinde
binlerce pamuk yığılı sanki,
tabiat ana ne etmiş ki?
o kasvetli rüzgarlar esmez
olmuş belliki.
göğün mavisinden eser yok!
akşam kızıllığında vakit,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




varlığıma mı? yokluğuma mı?
bu serzeniş soramıyorum,
şimdi bulutları mesken edinen,
can' ı can ın peşindeyim..
Yoğun duygular sarmış her kelımeyi okuyanı içine çekıyor gönlüne sağlık sevgilerimle
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta