Aman kimseler duymasın, sararıp da solduğumu
Avaz avaz ağlayarak, saçlarımı yolduğumu
Şu kısacık, hayatım da kederlerle dolduğumu
Sadece sen bilsen yeter, şöhretim yok şan gidiyor
Öyle sessiz sessiz bakma, sana aşık can gidiyor…
Dünya dönmüyor mu artık, bana günler geçmez oldu
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Kalemine sağlık zeki abim ??
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta