Hüzünbaz sesimle vurdum kendimi akıp giden gecenin seyrine, yanıma acılarımı aldım belki gecenin piç bir vaktinde, karanlıklarda yardım ederler bana.
Ne zaman kaybolduysam kendimi acıların koynunda buldum. Acılarım ki; hasretinden çağlayan deli ırmak…
Acılardan doğacak olan gülümseyişlere; can fedam…
Belki de kaçak zamanların mülteci kedercisiydim, nereden geldiği, nereye gittiği belli olmayan serüvenciler yığını kederler! hüznün doruk noktasında kaçak zamanların tadını hissediyorum genzimde…
Yola düşen gölgemin,
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,
Devamını Oku
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta