Bilemez, çıkmadı henüz dil kapısına
Eşikten bir adım ileri atılmaz cümle.
Anlamaz yüreğin elçisi zevalde can
Dil susunca, o can düşer göze.
Haramın yetmişine, yedi de bir
Sevdaya çarpılan, bölünür bine.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta