Dün...
Bir hazin sonbahardı
İçimdeki çocuk öleli bir sene olmuştu
Diyarımdan kovulmuş kara bir yas sahibi olmuştum
Ve hayal bir kentin ortasında bir sıfırdım
Büyük düşüncelerin damı oldum sonraları
Kimi zaman yalnız kaldım alemde
Ve bazen korktum sağır geceden...
Onu ilk gördüğümde ağlıyordu
Üstüne isimler yazılmış bir lise sırasında
Bir ona baktım, kim bilir kimsiz
Bir kendime baktım, ruhum çocuksuz
Bugün...
Artık ne korktuğum sessizlikler ve de yalnızlıklar
Ne de yasını tuttuğum bir cenazem var
Bazı gün korunmaya muhtaç
Ve bazı gün yavru aslan kadar sert
Çoğunlukla romantik, gerçek aşık
Azda olsa göz çapkını
Ama en çok sağlam bir erkek var hayatımda
Canım oğlum
Beni hayata bağlayan biricik dostum var
Hayatıma kattığın her şey için
Can Dostum Oğuz' um
Kayıt Tarihi : 2.10.2002 15:03:00
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
![Tunahan Ermihan](https://www.antoloji.com/i/siir/2002/10/02/can-dostum-8.jpg)
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!