Biz iki arkadaştık onunla.
Can ciyerdik.
Yediğimizi aynı yer,
Yalnız nefesleri ayrı çekerdik.
Konuşmasak bile tüm benliğimizle,
Söylemek istediğimizi söylerdik.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta