Bir dost tanıdım ömrümün son baharında,
Namı ceylan olsa da kendi aslan parçası.
İçi apak, kendisi karayağız Türk balası.
Can dostu, gönül dostu arkadaş sevdalısı.
İçince benden sigarayı, geçer baş ağrısı.
Sigara da bahane muhabbet mümtalası.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta