Ey dost,can dost,güzel dost.
Ruhuma huzur katan, beni bana hatırlatan sevgili dost.
Tam ümidimi kesmeye başlamışken,
Solmuş fidelerime umut tomurcukları aşılayan dost.
Bu gönül ne yemek ister ne de su.
Senin sohbetini tattı tadalı bu can hiçbir şey çekmez oldu.
Biz meğerse dost sohbeti diye aç kalkmışız sofralardan da,
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta