Can Çekişen Dizeler Şiiri - İsmail Uysal

Ben aşk diye pişmanlık taşıyorum koynumda
Pişmanlığı koynumdan çekip öyle gitseydin
Bir cuma akşamının ıstırabı boynumda
Tüm cumartesileri yakıp öyle gitseydin

Eyvallah gidecektin, sağır sultan da duydu
Bir gülseydin, baharı muştulardı, çok muydu
Gidecektin, amenna, onca hatrım yok muydu
Son bir kez gözlerime bakıp öyle gitseydin

Cümle, dilbilmezliğin açlık oruçlarında
Kelime, lisanımın tutuşan uçlarında
Aklımı baştan aldın, kalbim avuçlarında
Ciğerimi yerinden söküp öyle gitseydin

Cana ateş bulaştı, kan değdi kurt dişine
Bedenim aynı yerde, gönlüm düştü peşine
İyi de başucumda gözlerinin işi ne
Son bakışına kurşun sıkıp öyle gitseydin

Yine bulutlandı ay mevzu nedir, derin mi?
Gözyaşın gururdan mı, dökülen kederin mi?
Gözlerin mi yıldıza benzeyen kaderin mi?
Son bir kez Gökyüzümden akıp öyle gitseydin

Gideceksen öyle git ne yaşanacak bil de
Sabiler aç kalacak, türkü sönecek dilde
Kuraklık can alacak yedi asır bu ilde
Buluttan son yağmuru döküp öyle gitseydin

Şakağımın ucunda bir eşkıya yaşıyor
Ademin derdi için aleme sataşıyor
Akıl ziyandı hatta sabır taştı taşıyor
Son sabir kalesini yıkıp öyle gitseydin

Gitmek bir eylem değil bir suskudur nazenin
Gitmek musalladaki keşkesi cenazenin
Bitti şiir... Derdi ne çırpınan şu dizenin?
Kalbimde ne işin var? Çıkıp öyle gitseydin