Can birdir Şiiri - Basri Erdoğan

Bir kadeh koydum adını anmadan,
İçtikçe çoğaldın, eksilmedin.
Bektaşi hesabı bu sevda dedim,
Ne başı belliydi ne sonu senin.
“Can birdir” dedik, canı böldün,
Lokmayı paylaştın, gönlü esirgedin.
Ben seni Hak’tan bir sır sandım,
Sen sırrı sakladın, beni tüketip gittin.
Meyhanede aşkı konu ettik,
Herkes yarasından bir dert söyledi.
Ben sustum, sustukça anladım,
En derin çığlık sessizlikmiş meğer.
İncinme dedim kendime her gece,
Bektaşi sabrı sardım yarama.
Sen kırdıkça ben “eyvallah” dedim,
Aşk böyle öğretti, yol böyle sanıldı.
Ne derviş oldum ne de vazgeçebildim,
Arada kaldım dünya ile sen arasında.
Bir gün sorarlarsa “ne öğrendin aşktan?”
Derim: Az gülen çok yanar, çok seven eksilir.