Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Can yoldaşı derecesine ulaşmış dostluk,
ciddi derinlik ve mana ihtiva eder kii pek nadir rastlanılır.
Ve artık o aşamaya gelindiğinde bir potada ermiş cevher misali kimin kim olduğu da belli olmaz.
Can yoldaşlığına evet de lakin kalplerimize inen binenle,
giren çıkana focus yapmamız gerekir.
Güzel...Anlamlı. ve Melodik yapısıyla da etkileyici bir şiir..
Tebrikler şaire
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta