Dağları omuzunda taşırdın, yorulmazdın.
Bizler seni kırsak da, sen bize kırılmazdın.
Hakk'ın sadık kuluydun batıla sarılmazdın.
Poyraz esip bağına değdi mi hazan babam?
Dağları taşımaktan yoruldun mu can babam?
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Allah rahmet eylesin hocam; makamı cennet olsun. Çok güzel ifade etmişsiniz. Ne mutlu ona ki geride sizler gibi evlatlar bıraktı...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta