Hak şehrinde kaybolmuşum,mülhak ım,Vedat' ım.
Ne gâbir, ne de mâzi-i şâd erişmedi.
Mihnet-zede bağrıma tâkadı yetişmedi.
Kara üzüm bağ,leb-i cânân a değse de,
Gönül mahzenleri beni sarhoş etmedi.
Dûd-i dil ile doldu ekvâz yâr elinde.
O da firkat yangınlarımı söndürmedi.
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta