Hak şehrinde kaybolmuşum,mülhak ım,Vedat' ım.
Ne gâbir, ne de mâzi-i şâd erişmedi.
Mihnet-zede bağrıma tâkadı yetişmedi.
Kara üzüm bağ,leb-i cânân a değse de,
Gönül mahzenleri beni sarhoş etmedi.
Dûd-i dil ile doldu ekvâz yâr elinde.
O da firkat yangınlarımı söndürmedi.
Kara gözlüm bu ayrılık yetişir,
İki gözüm pınar oldu gel gayrı.
Elim değse akan sular tutuşur
İçim dışım yanar oldu gel gayrı.
Ayların sırtında yıllar taşındı,
Devamını Oku
İki gözüm pınar oldu gel gayrı.
Elim değse akan sular tutuşur
İçim dışım yanar oldu gel gayrı.
Ayların sırtında yıllar taşındı,



