Bu şehre geldiğimden beri kimsesiz bir çocuk gibi açtım, sevgiye mutluluğa.
En önemlisi bir anne kucağına...
Kızım, yavrum, prensesim demesini özlemiştim.
Öyle bir özledim ki benimkisi tarif edilemez.
Hani yaşayan bilir yaşayan anlar derler ya,
Öyle hasretim annem sana...
Annem canım annem,etim tırnağım, caanımdan can annem.
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta