Gözlerin kadar dokundu içime
Yokluğun kadar acıttı sol yanımı.
Özlemin kadar oturdu gönlüme
Gelmeyişin kadar ahlı yaktı sılamı.
Muradım beklenişin kadar kalbimde
Bir rüzgâr sevdan, estin aldın başımdan aklımı.
Neden bilmem bir şarkı takıldı zihnime
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta