Ele saplanan bir bıçak keskinliğinden ibaret nefretin
Pıt…
Pıt…
Pıt…
Kan damlıyor yüreğimin çanağına
Çanağa damlayan her damlada bulanıklaşan berrak su
Pembe bir yanılsamaya dönüşüyor ağır ağır
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta