Ne sevmesini bildi bu gönül, nede vermesini.
Öyle sevmiş ağacı,
Öyle okşamış yağmurları…
Teni değince toprağa,
Anlamış acıyla yoğrulduğunu,
Anlamış anlamsızlığın kelimelere dökülmeyişini.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bırak cevaplar seni bulsun
Sen iyiliklerle yoğurduğun bedenini kaldırmaya çalış yeter
ÇOK GÜZEL ÇALIŞMA...
TEBRİKLER YÜREĞİNİZE....
kuklacı ve kukla gibi zorunlu bir seramoni...
uyumun içinde ki doyum... tebrik ederim...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta