Ne sevmesini bildi bu gönül, nede vermesini.
Öyle sevmiş ağacı,
Öyle okşamış yağmurları…
Teni değince toprağa,
Anlamış acıyla yoğrulduğunu,
Anlamış anlamsızlığın kelimelere dökülmeyişini.
İncecikten bir kar yağar,
Tozar Elif, Elif deyi...
Deli gönül abdal olmuş,
Gezer Elif, Elif deyi...
Elif’in uğru nakışlı,
Devamını Oku
Tozar Elif, Elif deyi...
Deli gönül abdal olmuş,
Gezer Elif, Elif deyi...
Elif’in uğru nakışlı,




Bırak cevaplar seni bulsun
Sen iyiliklerle yoğurduğun bedenini kaldırmaya çalış yeter
ÇOK GÜZEL ÇALIŞMA...
TEBRİKLER YÜREĞİNİZE....
kuklacı ve kukla gibi zorunlu bir seramoni...
uyumun içinde ki doyum... tebrik ederim...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta