Çamlı Bel Şiiri - Aşık Hacı Avşar

Günlerden Perşembe gecesi,
Okunan Arap Hecesi.
Hangi can dayanır buna,
İki oğlu bir de kocası.

Feryat figan çoğalıyor,
Çoluk çocuk hep ağlıyor.
Kalksana Ertem oğlum,
Nişanlın sana bakıyor.

Mehmet’imin kara kaşı,
Yandı ciğerimin başı,
Hep aradım bulamadım,
Hastanede kalmış eşim.

Tabancayla katil taradı,
Yatıyorlar birbiri ardı,
Makinelimi elindeki zalim,
Hep kalbe değmiş sıralı.

Katilinse adı Osman,
Nice yazacaklar destan,
Bari kardeşine acı,
Dördüne de varmış kastın.

Davranıp salına vardım,
Düğünü ortaya kurdum.
Kimler duymuş böyle işi,
İki oğlumu bir de Salihi buldum.

Dördünü yan yana koydular,
Yatıyor nice kuzular,
Aylar yıllar geçse bile,
Geçmiyor derin sızılar.

Radyo dedi, gazete yazdı,
Duyan millet buna şaştı,
Böyle olay duyulmamış,
Dört kişi toprağa düştü.

Çamlıbel’dir benim köyüm.
Babaoğlanlı esas elim,
Bu kadar mı kaddar oldun,
Recebe de kıydın zalim.

Yazdı Hacı olayı görünce,
Geldi tüm alem duyunca,
Boşalmış koca evleri,
Üç kişi birden ölünce.

Aşık Hacı AVŞAR- 14.12.1977