Çamların Altında Bir Nefes

Dumanı tüterken közde demliğin,
Suskunluk en güzel dili bilgeliğin.
Çamların altında bitmez şenliğin,
Dere fısıldıyor, dağ dinliyordur.

Ne gurbet sancısı ne şehir hırsı,
Burada silinir gönlün kiri pası,
Sanki dünya dursa, kalmaz tasası,
Su taşa değerken türkü diyordur.

Kuşlar kanat çırpar göğün ufkuna,
Huzur ilaç olur yorgun uykuna.
Yel değerken çamın yeşil kokuna,
Bozkır muradına erdim diyordur.

Sırtını yasla da o koca gövdeye,
Gerek yok artık başka bir sevdaya.
Akçakışla bakıp sessiz ovaya,
Evladım yanıma geldi diyordur.