Annemin beni bırakmaya kıyamadığı
Cami avlusunda bıraktım seni
O nasıl bir vedaydı ki
Gök kubbe üzerime yıkıldı sanki.
Herkes şaşkındı
Ve en çok da acılı,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




iyiydi samimiydi duygu yüklüydü, çok derin olmasada etkiliydi
kaleminize sağlık
Çok beğendim yüreğinize sağlık :)
Sevgili arkadaşım
Bu güzel şiirinizi
Canı gönülden kutlar
Başarınızın daim olması dileğiyle saygılarımla erdemle
:(
Her biri derin anlamlar içeren dizeleri duygulanarak okudum sizi coşkun yüreğinizi ve usta kaleminizi gönülden kutluyorum..Sevgi ve selamlarımla...
Tebrikler gayet güzel bir çalışmaydı.
gönülden kutlarım gönlünüzü
muhabbetle...
Bu şiir ile ilgili 7 tane yorum bulunmakta