gecelerin iken dipsiz bir kuyu
cızırtılı ses böler uykuyu
uğuldar yankılanır fezan
hoparlörden sabah yükselirken ezan
ne pasaport ister ne de vize
içeri gir der buyur eder çatidan aşağı sarkan avize
cennete vasıl olmana hamidir
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta