Camdan Gemiler ve Gece
Sessizliğin mürekkebiyle boyandı yine gökyüzü,
Gözlerinden düşen her damla, toprağa tohum gibi saklanan bir sızının sureti.
Biz seninle, fırtınalı denizlerde yüzen camdan gemilerdik;
Birbirimize çarptıkça kırılan, kırıldıkça ışığı çoğaltan iki şeffaf gölge.
İçimdeki şehir, caddelerini sisin yuttuğu unutulmuş bir liman,
Her sokak lambası, yitirilmiş bir tebessümün soluk feneri.
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta