Camdan Gemiler ve Gece
Sessizliğin mürekkebiyle boyandı yine gökyüzü,
Gözlerinden düşen her damla, toprağa tohum gibi saklanan bir sızının sureti.
Biz seninle, fırtınalı denizlerde yüzen camdan gemilerdik;
Birbirimize çarptıkça kırılan, kırıldıkça ışığı çoğaltan iki şeffaf gölge.
İçimdeki şehir, caddelerini sisin yuttuğu unutulmuş bir liman,
Her sokak lambası, yitirilmiş bir tebessümün soluk feneri.
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta