Camdan bir zaman patikası üzerinde Dreyfus'un mağrur kılıcı,
Geçmişin aksiyle parlayan şimdi, Cosa Linca'nın gurur tacı,
Ve heykelcikler kadar soğuk, bir yürek boy veriyor altında,
'Bursa'da bir eski zaman..' değil bu, Noel'de çam ağacı,
Sırların birleştiği eşsiz yolda kurulu, uğraksız bir darağacı.
Varlığın; gölgesiyle, yoklukla bir göründüğü duvarların hıncı,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta