Papatyalar görürüm gül yüzünde;
gülsen de ağlasan da, utanırsın.
Gülümser durursun, bir söz edersin;
deli orman oluşur yeryüzünde.
Ve fışkırır bitki çeşitliliği
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta