Aylak bir cambazdı bizimkisi
Yani insanların demesi
Yedi yirmi dört aranırdı
Sebebini bulamadığı o yalnızlığın sebebini
İki uçurum arasında duran ince ipte
Dolaşırdı geceleri
Ama sadece geceleri
Merakla baş başa bırakırdı civardaki herkesi
Kimse bilmezdi.. Neden geceleri?
Bir gün açığa çıktı tüm bilinmeyenleri
Acı da olsa...
Naaşının başında duran bir kâğıt parçası
Çıkardı ortaya tüm gerçekleri
Şöyle yazıyordu kâğıtta
Her gece olan gösterilerin birinde
Eve dönüş yolunda karşıladı beni
Yüzünü göremedim geceydi
Söylediklerini anlamadım farklıydı kökeni
Ama sezdim bana bir şeyler hissettiğini
Kim ne yapsın yoksa başıboş bir cambazı gece vakti
Bir kaç gece sürdü bu böyle
Devamı gelecek gibi olduğunda
Anlamalıydım sanırım gelmişti ayrılık vakti
Kabullenemedim
Ona adadım her geceyi
O yokuşlar arasındaki ince ipi
Ahali homurdandı öğrenince gerçekleri
Yavan geldi bu onlar için basit bir aşk hikayesi
Ne demişler herkesin derdi kendine
Kim anlasın bu garibin hâlini
Toz olup yol tutmuş umuda
"Umudu sev umutsuzluğu yatıştır"
Ustam sen daha iyi bilirsin ama
Görüyorsun bak bu sefer olamamış
Umut yakışmamış bu yoksul cambaza
Yüz tutmuş yalnızlığı hoş bir karanlığa
Ben bunları düşünürken ahali dağıldı
Onlar da haklı
Kim ne yapsın bu garibi onun hikâyesini
Sonuçta aylak bir cambazdı bizimkisi.
Kayıt Tarihi : 7.3.2026 23:41:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!