24.12.2003 Ankara/Altındağ
Kişiliğim vincent van gogh tablosu
İki kişilik ben çaresizliği yaşarım
Birinden kopar gider diğeri sevgiye sarar
Her kapı kapanır biri geri dönmez
Güneş açarsa bir yerde yağmur diğerini getirir
Üşüyen bir yer varsa sıcaklık oradadır
Biri duymaz çağrıları diğeri kapılardan gitmez
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta