Köydeyim
İki ev arasına
Tel gerilmiş.
Telin üzerine
Çamaşırlar asılmış.
Rüzgâr ne yöne eserse
Çamaşırlar da o yöne savruluyor.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Ne güzel demişsiniz
dilinize sağlık
beğeni ile okudum
yaşamda seni sana bırakmazlar ki
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta