Çamaşır Günü Şiiri - Köşektaş Türküleri

Sabahın hayrında, yola düşülür,
Dere kenarına, kazanlar taşınır
Ateşler yakılır, duman üşüşür
Gelinler kızlarla, çamaşır günü.

Tokaçlar iniyor, taşın bağrına
Bakmaz ki kimsenin, sızı ağrına
Soğuk su değdikçe, elin narına
Yürekler konuşur, çamaşır günü.

Hatice anlatır, dertli başını
Çatarmış kaynana, her gün kaşını
Gelinler dökerken, gözün yaşını
Sohbetle karışır, çamaşır günü.

Küllü sular ile, paklanır bezler
Gizli sevdalara, saklanır sözler
Yârin mendilini, okşayan gözler
Hayalle buluşur, çamaşır günü.

Akşamın güneşi, dağdan aşınca
Bohçalar sırtta, yola düşünce
Köşektaş güzeli, eve dönünce
Yorgunluk yatışır, çamaşır günü.