CAM ve SIR
Birlikte ama paramparçaydı.
Her bir parçası ufacık bir kum tanesi.
Üst üste, yan yana, alt alta…
Belki her bir parçacığı aslının ufacık bir kırıntısı.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Ayna olmak için her cama bir sır, her sırra bir dost lazım.
çok güzel bir anlatımdı hocam kelamınız kaleminiz daim olsun
Amsterdamdan sevgi saygı selamlar Hayırlı ramazanlar Allah tekrarına kavuşmayı nasip etsin inşallah
herkesin kendine dost bildiği aynalar. Kum, cam ve en sona sır. gerçekten kumun cama dönüşmesi hayrete düşürecek bir olay. Yaşadığım yerde "Paşabahçe"nin cam imalatı yapan bir fabrikası var. çalıştığım zamanlarda, her dönem öğrencilerimi oraya geziye götürüp camın imalatını gözleriyle görerek, işlemleri gözlerini şaşkınlıkla açarak izlediklerini görürdüm. hele "çeşm-i bülbül" üretimi bambaşka bir olay. bundan sonrası aynaya gelirsek, sanırım sırra kadem basmak olmalı. güzel bir anlatımla harika bir şiir okudum kaleminizden. Emeğinize, yüreğinize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta