temmuz yırtılıyor yazın ortasında
küçük padişah ölmüş. ağlıyor alkolik lalası.
bach dinliyor benim karanfilim
dürbünlü tüfeğimin kabzasında verlaine'in
parmakizleri.
düşürüp kırıyorum cam makasımı.
hüzünlü bir şeyler çalıyor akordeonla eski mevsim.
polisiye bir aşk bizimkisi
polisiye bir caz dinlediğimiz
erken yaşlanır terkedenler
erken ölür ellerini ellerden alıp da gidenler
yakışmaz ayrılık
yakışmaz ihanet
sarıl bana
sarıl bana
beni sana davet et!
temmuz yırtılıyor yazın ortasında
gümüş çocukların birbirlerini seyretmekten
utandıkları bir yerlerde. sen! bana artık
rimbaud deme! büyük bir buz kalıbı içinde
sonsuz uykusunda köpek yüreğim!
arkama bakmadan öleceğim.
bir melek tıraş edecek saçlarımı
bir cin yıkayacak beni özsuyuyla
tertemiz entarilerimi giydirecekler sonra
gitmeme izin verme!
vals bitiyor
çiftler öpüşüyorlar usulca
usulca pelerinini açıyor sis
usulca dönüyor baş
zehirli içkimi uzatıyorum karşımdaki
satranç ustasına.
bir tarot destesinde buluyorum vesikalık resmimi
hangi kaderle çıkıyorsun karşıma
-karşım: nedir ki ellerim-
nasıl bir mutluluk mutluluğun
nedir senin sevdalarının kılavuzu
ödüllü bir hanımefendi gibi giriyorsun düşüme
talan ediyorsun
yakıyorsun
rüyalarım yanıyor
o zaman
ben de düşürüp kırıyorum cam makasımı
yalızlar bahçesinde
çiçeğiburnunda çiçeği topluyorum
peradaki bütün ampuller kırmızı
tramvaya binmiyor sokak sokak kendi
çocukluğumun troleybüslerini arıyorum
bir satyr'le sevişmemle başlıyor
çağımın gerisinde kalan hatıralarım
o zaman
bach dinliyor benim karanfilim
temmuz yırtılıyor yazın ortasında
başkalarının aşk mektuplarında buluşuyoruz.
yoruluyorum seni sevmekten
düşürüp kırıyorum cam makasımı.
28.ocak.1991
İstanbul,
Kayıt Tarihi : 21.01.2003 16:49:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Her şeyi açıklamak isterdim. Sadece senin beni anlamana o kadar ihtiyacım var ki.
Ama ne yapayım, ben insan değilim.
Tarihin başlangıcından bugüne kadarki her şeyi kapsyan bir şiir yazıyordum seni başkasıyla gördüğüm günden beri.
Hiç yapmadım ama ilk defa Yarım bıraktım bugün, devam edemedim, içimden gelmedi. Sildim.
Aşk böyle mi ölüyor bilmiyorum. Bilmek de istemiyorum, Nedenini bilmiyorum.
Umarım mutlusundur
Umarım nefretimin gerekliliğini anlamışsındır.
Umarım beni gerçekten anlarsın bir gün.
Bana bunları yazdıran yanlış anlaşılma korkusu aslında.
Keşke kafamın içinde olsan da hak versen.
Belki de en çok sen anlarsın ve neden diye soramazsın.
Neyse işte, yapıştır geç. Ne anlarım sevmekten, duygulardan. Tehlikeli bunlar. Bunlar benim suçum değil. Yarış atıyım ben.
seni de anlamadım. Olmadı. Olsun.
Ben güzel şeylere anlam vermeyi bilmiyorum belli ki.
Torbacı gibi düşün, satar ama kullanmaz. Ben de buyum.
Seni sevmeyeceğime dair yemin ettiğim için özür dilerim. Bu noktaya geldiğim için özür dilerim. İşe şerefimi kattığım için özür dilerim.
İlk günden hesap kitap yapıp Ankarayla bozuşuruz dediğim için üzgünüm.
Hiç sevmediğim biri gibi göründüğüm için de.
Ankarayla bozuşmadım bu arada belki duymak istersin.
Güzel gidiyor hayatım, korkma.
Şans dile yeni bir yola sapıyorum. Sadece bazen özlüyorum seni ama seninle olmamayı da seviyorum. Sen yokken seni düşünecek vaktim oldu bolca. Neyse
Umarım buradaki yanlış benimdir.
Umarım seni mutlu eden bir yerdesin ve hala güneşe bakarken yüzünü ekşitiyorsundur.
Ve umarım hakikatin incitmiyordur seni.
Çok şeye Emanetsin.
Bayramın mübarek olsun
Allah’a emanet.
Müsterih olsun
Iki asude’nin esbabına aldanmasın…
Devir bitti deyü vazgeçmedik
Olmayışına ittiba ettik sadece
Müsterih olsun
Iki asude’nin esbabına aldanmasın…
Devir bitti deyü vazgeçmedik
Olmayışına da ittiba ettik
Müsterih olsun
Iki asude’nin esbabına aldanmasın…
Devir bitti deyü vazgeçmedik
Olmayışına da ittiba ettik
TÜM YORUMLAR (42)