Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
gelmesi dilegimle kutluyorum hocamı saygılarımla
uzaktan dokunmalar, özlem dolu vuslatın anı ve şiir..beğeniyle okudum. Dokundu yüreğime ve ansızın ürperdim...Cam krıklarımı değdi ne parmak uçlarına, demekki buradan birileri geçmiş.
yazan Şaire selamlar yolluyorum..
kokunu ben sakladim
ve sen kokuyorum icimde
bunu bir sen duyacaksin geldiginde
Zaman koşarcasına ilerlerken herşeyi değiştirmesine rağmen , değişmeyen bir koku kaldıysa hapsedilmiş, belki de kendi rızasıyla sinmiştir kim bilir...
Ne mutlu döndüğünde kendi kokusunu tanıyabilene...Çok masum dizeler ...Tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta