Yüreğimde cam kırıkları dolu
yavaş bas
çünkü tuhaf ama...
kanatırken acıyor kırıklarım
bir yarayı sarar gibi şevkatle
bin yıllık hasret gibi muhabbetle
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Sevgili Gül hanım ne kadar anlamlı bir şiir... Buruk bir üzüntüyle okudum... Yüreğiniz dert görmesin. Gönül şelaleniz daima çağlasın...
Sevgilerimle....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta