1967-Sebebi aşktır hayatın neticesi aşk! .....
I.
Cam bilyeler yuvarlansa
Avuçlarıma aksa
Çocukluk günlerinden
O çocuk yine baksa
Oyunlar orman olsa
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Çocukluğumu özlediğimi fark ettim. tebrikler..
onca karga sesin arasında kaybolup gitmek üzereyken yakaladığım bir pırlanta....şiir...gerçek şiir bence...sizi tebrik ediyorum gerçekten şiir yazmak için yazmışısnız , diğerleri gibi şiir yazmak için değil...!!!!!
saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta