Çalsa da ecel kapımı bir gece ansızın,
korkmam artık gölgesinden zamanın.
Çünkü her adımda bir iz bıraktım toprağa,
her nefeste bir söz yazdım yarına inanmanın.
Çalsa da ecel kapımı sessizce,
ben çoktan alıştım gecenin karanlığına.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta