çalmadan açacaksın
habersizce gönül kapısını
aralayıp içeri hafifice sızacaksın
oraya bir suret birakıp çıkacaksın
kapı sahibinin hayatını yaşamını
özlemlerini umutlarını
hiçe sayarak yok olacasın!
ve haykıracaksın
ben insanım !
kim bilecek senin yaptıgını
kim bilecek bir hayatı yıktıgını
derber perişan karanlıklar içinde
bir ecel takip eder peşinde
yakalasada bitirse işimi
son nefesde zikreterim ismini!
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta