bodrum katından Hiralar devşiriyorum
annemin Latince Yasin okuyuşundan
bize ne olduysa böyle burada sevgilim
anlamadık bir somonun eve dönüşünü
yine de şükür dedim bir yenilgimiz var elde
kapılardan sığmayan eşya tedirginliğinde
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bir ölünün gözleri kadar, kapanmış yuvalarına sözcükler. Soğuk ve cansız mısralar kefenlemiş şiiri. Eminim bir ölüye en çok gülmek yakışır. Huzur içinde uyu şiir.
bir ölü ne söylese boş
bundan dolayı üzgünüm
@..
Bu şiir ile ilgili 12 tane yorum bulunmakta