Çevreye işgallerim, dönüyor geri felaketim.
Şehrimde yurtsuz insanlar israfi nimetim.
Kalem kalem dizili aşılamıyor adeletim.
Kaçırılıyor evlatlarım riyakâr kehanetim.
Emanete yalanlarım münafıklığın işareti.
Yurdumdan haksız atılanların hal vaziyeti.
Hizmette, adalette geç kalışımın cahiliyeti.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Her kimki ve her devletleri yöneten başkan v.b gibiler toplumlumlardan ve olumlu ve olumsuz işlerden sorumludur vadesine kadar.Dolayısıyla herkes ama herkes birbirinden sorumludur.Birbirlerine komşu olmuş, Adem'in çocukları olmuşuz.Evlerimiz birbirine bakar sokaklara,sokaklar caddelere, caddeler sitelere, siteler, mahallelere,mahalleler ilçelere, ilçeler şehirlere,şehirler ülkelere, ülkeler medeniyeye, medeniye dünyaya, dünya kainata, kainat dualar ve memuriyete, dualar O mevlaya, Râhman Kâbe'de sınav eder dururda, zalim beşeri insan sadece ve sadece kendine zulüm eder ve ister bu faniler daha yalanlarda savrulurlarda akıllanmazlar!...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta