ayaz inceden eserken parmaklarım sızlar
saçlarım güçsüz de yağsa kardan ıslanırken
ne kulaklar benim ne burun... ne yüz
bir çay içsem ne iyi olurdu
içim sancıyor
izliyorum geçenleri... koşturanları, gülenleri, burun silenleri
vitrinlere bakıyorum ellerim ceplerimde
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta