Anne!
Kötülük bilmeyen gönlümün safiliğini,
İşin kolayına kaçmadan, her daim gerçekleri gören gözlerimin ferini,
İçtimai hayattaki sosyallığımı,
Dostlarımın neşe ve üzüntülerini paylaşmamı,
Fikri güzel gönlü güzellerle kucaklaşmamı,
Evimdeki huzur ve mutluluğumu çaldılar.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta