Anne!
Kötülük bilmeyen gönlümün safiliğini,
İşin kolayına kaçmadan, her daim gerçekleri gören gözlerimin ferini,
İçtimai hayattaki sosyallığımı,
Dostlarımın neşe ve üzüntülerini paylaşmamı,
Fikri güzel gönlü güzellerle kucaklaşmamı,
Evimdeki huzur ve mutluluğumu çaldılar.
Ben sana mecburum bilemezsin
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.
Devamını Oku
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta