Dünya yalan, insanlar da yalan üstüne yalan, yok ki hiç ders alan,
Düşünmezsen eğer tabi ki kalacak hem öksüz, hem de yetim kalan...
Dolmuş taşıyor artık dünya, kimi yoksulluktan kimi zevk için çalan,
Ne müzikten anlar ne de müzik yapar, müzisyen sanar kendini bir çalgı çalan...
Seviyorum, seviyor zanneder çok aldanır, yoktur aslında hiç kalbini çalan,
Hep hayallerle yaşayıp, gerçekleri görmeden, rüyalar için uykuya dalan...
I
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
Devamını Oku
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta