Dağ üzre kurulmuş şehri arşınladı adımlarımız
Ağzı mis gibi arpa kokan iki adam
Geride bırakılanları umutsuz, sırra kadem basan
Ve belki de yaşanmaması gereken o yürektekiler
Şehri terk etmekte olanın aklını istilâ etmekten istifa ettiği gün
Yine kalkacak kadehler onun şerefine
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta