Tefekkür et ey insan sorumsuzca yaşama
Yaşadığın ömrünü Mevla çeker hesaba
Gitmeyecekmiş gibi boş verip hayatını
Beklemediğin bir gün de çalacaklar kapını
Elbette çalınacak Azrail tarafından
O son anında nasıl can verecek ki insan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta