Kalın ve çelik kadar sert geceleri
Kar fırtınaları tarardı saçlarını ağaçların
Kurt ulumalarıyla bölünürdü uykularımız
Sessizce kapanırdı gecenin kapıları
Rüzgar dudağında bir ıslıkla koşardı güne
İliklerine kadar üşütürdü havayı
Uykusuz insan,aç çocuk
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta