Kalın ve çelik kadar sert geceleri
Kar fırtınaları tarardı saçlarını ağaçların
Kurt ulumalarıyla bölünürdü uykularımız
Sessizce kapanırdı gecenin kapıları
Rüzgar dudağında bir ıslıkla koşardı güne
İliklerine kadar üşütürdü havayı
Uykusuz insan,aç çocuk
Yüz yıl oldu yüzünü görmeyeli,
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.
Devamını Oku
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta