Kaşları keman olmuş, gözler kömür karası,
Aşığı öldürüyor, hazin yürek yarası.
Necedir hiç bilinmez, o gönlünün kirası,
Sevdalandım delice, aşkı düştü özüme.
Çal kemancı şarkımı, yâr göründü gözüme.
Sevdiğim çıkıp gelse, yüreğim uçar belki
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Çok güzel bir şiir okudum, tebrikler. Yüreğinize bereket.
Çok teşekkür ederim hocam selâm ve saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta