Çal kapımı be mutluluk
Bil ki, benimde canım var.
Yağmur yağınca ıslanıp,
Güneş vurunca kuruyan
Ağlayan, sevinen, gülen
Bir yüreğim, bir kalbim var.
Çal kapımı be mutluluk.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




iç burkan dizeleriniz, beni bir kez daha kirbaçladi bu gurbet elde arkadasim, kaleminiz susmasin.Mutluluk belki de günlük yasadiklarimiz arasindadir..Tesekürler bu dizeler için..
Yarın sabah yeni bir gün...belkide çalacaktır. Tebrikler. Sevgiler
içten sesleniş...dilerim çalar...sevgiler sn dağ..
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta