Gecenin sabaha en uzak dakikasında
Oturursun ağaçtan bir iskemleye
Yanı başında ud, kanun, klarnet
Kulağında bir hicaz taksim...
Danışırsın durumu bir büyüğe
Başlar dökmeye içindeki berraklığı
O döktükçe anlarsın ya da anladığını sanırsın
Sen Deniz Feneri
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları
Devamını Oku
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları




Herkes kendi hikayesinin içinde dönüp duruyor, aynı sorular, aynı cevaplar.... Hayaller ve keşkeler ama ayıldığında yine aynı dünya aynı....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta